انبار کردن بذر
برای پرورشگر بهترین کار این است که مقدار بذر کافی برای یک فصل رشد را خریداری کرده و از آن برای سال بعد ، چیزی باقی نماند. گرچه این کار در عمل ممکن نیست و مقداری بذر ، انبار شده و در سال بعد کشت می شود.
شرایط بهینه انبار کردن بذر هنگامی حاصل می شود که دما و رطوبت هوا هر چه ممکن است کم نگه داشته شود ولی دما ، از 2 در درجه سلسیوس پایین تر نیاید. بذرهای آماده سازی شده و پیش تنژیده باید در دمای 7 درجه سلسیوس نگهداری شوند. بذر ها باید در طرف های غیر قابل نفوذ به هوا ، با پاکت دارای نشان تجاریDryright سرد شوند تا رطوب هوای ظرف را جذب کرده و رطوبت را پایین نگه دارد.به عنوان یک قانون کلی ، رطوبت نسبی باید بین 25 تا 35 % و دما بین 5 تا 10 درجه سیلسیوس باشد . دمای زیاد تر ( 15 تا 25 درجه سلسیوس ) می تواند برای دوره انبار داری کمتر از یک سال به کار رود. مشروط بر اینکه رطوبت نسبی پایین باشد.(3)مقداررطوبت بهینه برای بذر برای بیشتر گونه ها 5 تا 8% است. گرچه مقدار رطوبت بذر می تواند تا 2% در کوتاه مدت مانند 2 ساعت ، در زمانی که بذرها برای کاشت از انبار بیرون آورده میشوند، افزایش یابد. افزایش رطوبت بذر ، سرعت تنژگی را کاهش می دهد. چنانچه مقدار رطوبت بذر به اندازه کافی ( 5 تا 8% ) باشد. بذر بسیاری از گونه ها را می توان در شرایط یخبندان انبار کرد.
هنگام کاشت ، به اندازه یک نوبت کاشت ، بذر خارج کنید . بذرها را هنگام نهار یا در مدت طولانی وقفه دیگر به سردخانه برگردانید. هنگام بکارگیری بذر، آنها در جای خنکی که رطوبت آن کم است نگه دارید. اطمینان حاصل کنید که پاکت هایی که باز شده اند اول ، مصرف می کنید.
بذرهای بسیاری از گونه ها زیوایی خود را بیشتر از یک سال نگه می دارند و بنابرین می توان آن ها را با موفقیت در سال بعد به کار گرفت . گرچه بذر برخی از گونه ها را نمی توان به خوبی در انبار نگه داشت و چنانچه بتنژند ، دانهال های حاصل ، قدرت رشد کمتری از بذرهای تازه دارند. گونه هایی که نباید بذر آنها برای سال بعد نگه داشته شود عبارتند از : گل تاجی ( تاج الملوک) مینای چینی ، پریوش ، گل گندمی ، گل عنکبوتی ، گل کنجکاو ، زبان پس قفا ، جارویی ، کتانی ، ماهگل ، گل فیروزه ، مریم گلی ، گل ترانه ، شاه پسند و بنفشه.
آزمون بذر
بدون توجه به روش انبار کردن ، بذر های انبار شده ، باید پیش از فصل رشد بعدی آزمون شوند. یک روش ساده این است که شمار مشخصی از بذر یک رقم را گرفته ( برای مثال 50 عدد ) و انها را بین دو قطعه حوله کاغذی قرار داد. حوله کاغذی را پیچیده و مرطوب شود و سپس در کیسه پلاستیکی جای داده شده و سر آن بسته شود. پلاستیک ها بایستی مرطوب و گرم در دمای 21 تا 24 درجه سلسیوس بمانند. هنگامی که بذرها تنژیدند باید تعداد بذر تنژیده شده ، بیدرنگ تعیین شود. بذرهایی که به کندی می تنژند به احتمال مورد استفاده قرار نمی گیرند. تعداد بذر تنژیده شده را به گل بذر به کار رفته تقسیم کنید و عدد حاصل را در 100 ضرب نمایید. نتیجه حاصل ، درصد تنژگی می باشد. چنانچه درصد تنژگی زیر 60% باشد کاشت بذر تلف کردن وقت و مواد است . چنانچه درصد تنژگی کمتر از 100% است ، بذر بیشتری باید کاشته شود تا تعداد دانهال کافی به دست آید. برای محاسبه مقدار بذری که باید کاشته شود ، تعداد دانهال های مورد نظر را بر درصد تنژگی توده بذری به شکل اعشاری تقسیم کنید. برای مثال ، اگر 3000 دانهال لازم است و درصد تنژگی 80% می باشد ، تعداد بذر لازم برای کشت ، برابر با3750=0.8 / 3000 خواهد بود.
ادامه دارد...
دیدگاه خود را بنویسید