گیاه افزایی

همچنین باید به مواد ، کارگر و فضای گلخانه توجه شود. این پرسش مهم نیز مطرح است که آیا پرورشگر در صورت عدم  افزایش گیاهان برای خود ، می تواند وقت خود را سودآورانه برای کار دیگری صرف نماید ؟ گرچه یک دشواری عمده در متکی شدن به متخصصین گیاه افزایی این است که موسسه ، کنترل مستقیم روی فرآورده ها ندارد و تنها باید به افزایشگر اعتماد کند که مواد گیاهی با کیفیت تولید کرده و آن ها را سالم و به موقع به پرورشگر تحویل دهد. سرانجام ، پرورشگر در صورتی که فرآورده های خارج از فصل تولید می کند ، یا گونه ها یا رقم هایی تولید می کند که افزایشگران حرفه ای ندارند ، می بایستی مواد گیاهی مورد نیاز خود را خود تهیه نماید.

روش های مختلف گیاه  افزایی ، به روش های جنسی ( افزایش با بذر و هاگ ) و غیر جنسی ( افزایش یا قلمه ، افکندن ، تقسیم ، ساختاری های تولید مثل طبیعی مانند سوخ ، پیوند و ریز افزایی درون شیشه ای ) تقسیم می شوند . بیشتر گیاهان بستر ساز و شمار زیادی از گل های بریدنی ، گیاهان گلدانی گلساره ای ، و گونه های گیاهان برگساره ای با بذر افزوده می شوند .در برخی از گونه با افزایش جنسی ، گیاهانی تولید می شوند که برای تولید تجاری ، گوناگونی زیادی دارند.بنابراین باید به روش های غیر جنسی افزوده شوند.تولید غیر جنسی ، تولید همگروه می کند که در برگیرنده گیاهانی است که از یک گیاه مادری منشأ گرفته اند . برخی از رقم ها ، ترکیب خاصی از ویژگی ها را دارا می باشند که با افزایش جنسی ، به درستی تکرار نمی شوند و می بایستی با روش های غیر جنسی افزوده شوند. همچنین ، افزایش غیر جنسی در مواردی به کار می رود که افزایش جنسی به زمان زیادی نیاز دارد یا پر هزینه است .

آرایه بندی و نامگذاری

هدف از گیاه افزایی ، تولید یک نوع گزینش شده گیاهی مانند یک گونه ، واریته یا رقم است.گونه گیاهی چنین تعریف می شود : گیاهانی که ویژگی های منحصر به فرد طبیعی داشته و از سایر گونه های خویشاوند نزدیک ، به خاطر محل قرار داشتن ، زمان گلدهی و غیره جدا می شوند. ویژگی های منحصر به فرد یک گونه به طور معمول توسط بذر یا هاگ به نسل بعد انتقال می یابد. چنانچه دگر گرده افشانی بین گونه ها انجام شود ، دانهال های حاصل ممکن است سترون یا در طبیعت ناموفق تر از گونه های والد خود باشند.

گیاه Exacum affine ( گل عربی ) مثالی از گونه ای است که به صورت تجاری کشت می شود. گیاهان با اسمی دو نامی شناخته می شوند. اولین نام جنس است که گونه بدان تعلق دارد و دومین نام ، گونه می باشد. در نوشتن لاتین اول نام جنس با حروف بزرگ و اول نام گونه ، با حرف کوچک و هر دو به صورت ایتالیک نوشته می شوند. اولین باری که نام دو قسمتی در متن می آید خلاصه نام نگارنده آن یعنی شخصی که آن گونه را نامگذاری کرده آورده می شود. برای مثال، Isaac Bayley Balfour این گیاه را نامگذاری کرده و به اینصورت نوشته می شود. Exacum affine Balf نام نامگذارنده به صورت ایتالیک نوشته می شود.

اغلب ، گوناگونی طبیعی از نظر یک یا چند ویژگی بین افراد یک گونه وجود دارد . جمعیت های درون یک گونه که یک یا چند ویژگی قابل تشخیص دارند از نظر آرایه بندی ، زیر گونه یا  واریته گفته می شوند. به صور معمول ، جلو نام زیر گونه و واریته خلاصه ، subsp برای زیر گونه یا .var برای واریته قرارداده می شود. نام های زیرگونه و واریته به طور معمول با حروف کوچک و ایتالیک نوشته می شوند. برای مثال در طبیعت، تمام گیاهان Exacum affine  گلهای آبی با اندازه متوسط دارند.

گرچه برخی دارای رنگ آبی مایل به بنفش تیره می باشند و بنابراین این نوع چنین نوشته می شوند : Exacum affine var.atrocaeruleum ویژگی های یک زیر گونه یا واریته اغلب توسط بذر یا هاگ از نسلی به نسل دیگر انتقال می یابد.

رقم از این نظر مشابه واریته است که هر دو ، گوناگونی یافته ای از گونه هستند که از بعضی جهت ها قابل تشخیصند ؛ اما رقم ها به طور معمول به صورت طبیعی به وجود نیامده اند و در کشت نگهداری شده اند. گیاهان غیر معمول یک گونه که در طبیعت ایجاد می شوند ، اغلب به صورت غیر جنسی افزوده شده و نام رقم به آن ها داده می شود. واژه رقم در انگلیسی خلاصه شده واریته کشت شده ( اهلی) است. با این که " واریته " و " رقم " تعریف های جداگانه ای دارند ، اغلب در باغبانی تجاری به اشتباه به جاری هم به کار گرفته می شوند. در انگلیسی ، اولین حرف نام رقم ، با حرف بزرگ نوشته و در این نشانه ( ^{ُ  ،} )قرار داده می شود. به صورت ایتالیک هم نوشته می شود. ( برای مثال ^, Exacum offine ^،Blue Champin چنانچه زیر گونه ها و واریته های موجود در طبیعت به زیر کشت آورده شوند ، گاهی نام آنها به اشتباه به نام رقم تبدیل می شود.

دورگه ها گیاهانی هستند که از نظر ژنتیکی از والدین جداگانه حاصل شده اند. با این که دور گه ها می توانند به طور طبیعی وجود آیند ، بیشتر در کشت و با دستکاری توسط بهنژادگران ، حاصل می شوند. دورگه را می توان بین : 1 ) رقم ها یا واریته های یک گونه ، 2) گونه های جداگانه یا 3) گونه های دو جنس مختلف ، به دست آورد چنانچه تک گیاهان درون یه دورگه با هم دگرگده افشانی کنند، نِتاج حاصل به طور معمول بسیار گوناگونند و بیشتر نتاج ، ویژگی های دورگه اصلی را ندارند. دورگه های بین گونه ای به طور معمول ، گونه جدیدی ایجاد می کنند که جلو آن علامت × گذاشته می شود، مانند Delphinium ×belladonna که دورگه ای از پس قفا بین D. elatun و D. grandiflorunm می باشد.